Алматыдан солтүстік-батысқа қарай шамамен 170 шақырым жерде, Шу-Іле тауларының арасында Тамғалы шатқалы жатыр. Шатқалдағы жартастарда мыңдаған ежелгі сурет сақталған. Ғалымдардың пікірінше, олардың басым бөлігі қола дәуірінде салынған.
Суреттерде жабайы аңдар, үй жануарлары, аңшылар мен шабандоздар бейнеленген. Кейбір суреттерде ежелгі салт-жораларға ұқсас көріністер бар. Әсіресе басы күн тәрізді шұғылаланып тұрған адам бейнелері назар аударады. Оларды «күн бастылар» деп атайды. Ежелгі адамдар күнді тіршілік көзі деп қастерлеген болуы мүмкін.
Уақыт өте келе жартастардың беті күн мен желдің әсерінен қараңғыланып, қара қоңыр қабатпен жабылған. Шеберлер осы бетті қатты құралмен ұрып, суретті біртіндеп қашап түсірген. Қашалған жер ашық түсті болып қалатындықтан, бейнелер алыстан да анық көрінеді. Сондықтан олар мыңдаған жыл өтсе де өшпеген.
2004 жылы Тамғалы петроглифтері ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енгізілді. Бүгінде шатқал мемлекет қорғауында. Келушілер суреттерді арнайы соқпақтардың бойымен жүріп тамашалайды. Оларға суреттерді қолмен ұстауға, жартасқа жазу жазуға тыйым салынған.