Көлсайдағы таң
Таң сыз беріп келеді. Көлсайдың үстін сүттей ақ тұман басып жатыр. Жағадағы шыршалар әлі ұйқыдан оянбағандай қимылсыз тұр. Аспанның шығыс жиегі алдымен қызғылт, сосын алтын түске боялды. Төңірек тым-тырыс, тек әлдеқайдан бұлақтың сылдыры ғана естіледі. Көлдің айналасындағы тау беткейлерін қалың шыршалы орман көмкерген.
Бір кезде күннің алғашқы сәулесі шыңға қонды. Қарлы шың сәулені құшағына басып, бүкіл аңғарға нұр шашты. Тұман ақырындап сейіліп, көл беті айнадай жарқырады. Мөлдір судың түбіндегі әрбір тас анық көрінеді. Күн сәулесі түскен сайын судың түсі де құбылып, бірде көкшіл, бірде жасылдау болып көрінеді. Көлдің суы соншалық таза, оның түбінде жүзіп жүрген ұсақ балықтарды да көруге болады. Жағадағы шөптердің басында күміс шық жылтырайды. Салқын ауада шырша мен жас шөптің иісі аңқиды.
Орман да тіршілікке кірісті. Тоқылдақ ағаштың қабығын тықылдатып, таңғы жұмысын бастады. Алыстан көкектің үні жетті. Шөп арасында кішкентай көбелектер қалықтай бастады. Самал жел шыршалардың басын ақырын тербеп өтті. Сәл кейін көл бетінде ұсақ толқындар пайда болып, жағадағы тастарды ақырын жалады. Жағадағы бұталардың арасынан әлдебір құстың шиқылдаған үні естілді. Көлдің арғы бетіндегі жартасқа ақ бұлт ілініп, ұзақ уақыт қозғалмай тұрды. Біртіндеп күн көтеріліп, жағаға жылы шуақ төгілді.
Мен жағада ұзақ отырдым. Бұл тыныштықта уақыт та тоқтап қалғандай еді. Тек жүрегімнің соғысы мен судың сылдыры ғана естілгендей болды. Көлсай — таулар арасындағы көгілдір гауһар. Оған қарап отырған адамның көңілі тазарып, ойы сергиді. Қаладағы күйбең тірлік, шаршау мен мазасыздық алыста қалғандай сезіледі. Осындай сәтте туған жердің сұлулығын жаныңмен сезінесің. Қайтар уақыт жақындаса да, орнымнан тұрғым келмеді. Бұл жерге тағы да оралатынымды білдім.