Ақбөкен
Ақбөкен — қуысмүйізділер тұқымдасына жататын дала жануары. Ол құрғақ дала мен шөлейт аймақтарды мекендейді. Қазақстанда ақбөкендер Бетпақдалада, Үстіртте және Жайық өзенінің маңындағы далада тіршілік етеді. Ақбөкеннің аяқтары жіңішке әрі ұзын. Жүні жазда сарғылт болса, қыста қалыңдап, ақшыл тартады.
Ақбөкеннің басты ерекшелігі — салбыраған жұмсақ тұмсығы. Осы тұмсығының арқасында оны басқа жануарлармен шатастыру қиын. Ғалымдардың пікірінше, жазда табын жүгіргенде көтерілген шаңды осы тұмсық сүзеді, ал қыста аязды ауаны жылытады. Мүйізі тек текелерінде ғана болады, ешкілері мүйізсіз келеді. Текенің мүйізі ақшыл-сарғыш түсті, жартылай мөлдір келеді. Ақбөкен — өте жүйрік жануар: қауіп төнгенде табын тұтасымен зымырап қашады. Ол дала өсімдіктерімен қоректенеді.
Ақбөкендер жыл бойы бір жерде тұрмайды. Көктемде табындар солтүстікке қарай жылжиды, ал күзде қары аз оңтүстік өңірлерге қайта оралады. Көшу кезінде олар жүздеген шақырым жол жүріп, кейде мыңдаған басы бар үлкен табын құрайды. Мамыр айында ешкілері төлдейді. Құлан — жылқылар тұқымдасына жататын, сырт пішіні есекке ұқсайтын жабайы жануар. Жаңа туған төлдер алғашқы күндері шөп арасында қимылсыз жатып, жыртқыштардан осылай жасырынады. Көп ұзамай олар табынмен бірге жүре алады.
Өткен ғасырдың соңында ақбөкендердің саны күрт азайды. Олардың мүйізі қымбат бағаланатындықтан, браконьерлер көбінесе текелерді аулады. Ақбөкенге табиғаттың өзі де қауіп төндіреді: қатты боран, көктайғақ және аурулар кейде мыңдаған жануарды жояды. Табиғатты қорғау шаралары қолға алынғаннан кейін ақбөкендер қайта көбейе бастады. Ғалымдар олардың санын жыл сайын ұшақтан санап отырады. Бүгінде ақбөкен — Қазақстан даласының ең танымал жануарларының бірі.