Алакөл
Алакөл — Қазақстанның шығысындағы ірі көлдердің бірі. Ол Жетісу Алатауы мен Тарбағатай тауларының аралығындағы кең ойпатта жатыр. Көршілес Сасықкөл көлімен бірге ол ірі көлдер жүйесін құрайды. Көлге бірнеше өзен құяды, бірақ одан ағып шығатын өзен жоқ. Көлдің суы тұщы емес, сәл ащылау әрі минералды. Жергілікті тұрғындар бұл суды тері ауруларына ем деп санайды. Сондықтан жаз айларында жағалаудағы демалыс орындарына алыс-жақыннан мыңдаған адам келеді.
Көлдің оңтүстік-шығысында Жоңғар қақпасы деп аталатын тар тау өткелі бар. Жылдың суық мезгілінде осы өткел арқылы Ебі деп аталатын қатты әрі суық жел соғады. Ебі соққан күндері ауа температурасы күрт төмендейді. Ол кейде бірнеше күн бойы тынбай, көлде биік толқын көтереді. Сол себепті жағалаудағы балықшылар суға шығар алдында ауа райы болжамын міндетті түрде біліп алады.
Көлде шағын аралдар жатыр. Бұл аралдар Алакөл қорығының аумағына кіреді. Мұнда көптеген су құстары, соның ішінде Қызыл кітапқа енген реликт шағала ұя салады. Жергілікті халық оны Алакөлдің символы деп біледі. Көктем мен күзде көлде көшіп-қонатын құстар да аялдайды. Қорық қызметкерлері мен ғалымдар аралдардағы ұяларды жыл сайын санап, құстардың тіршілігін бақылап отырады. Құстардың тыныштығын бұзбау үшін туристерге аралдарға баруға тыйым салынған.
Соңғы жылдары Алакөл жағасындағы демалыс аймақтары кеңейіп келеді. Жағалауда қонақүйлер мен демалыс үйлері салынып жатыр. Демалушылар көбейген сайын жағалаудың тазалығын сақтау да маңызды мәселеге айналып отыр. Сондықтан жергілікті тұрғындар мен еріктілер жағалауды тазалау шараларын жиі өткізеді. Табиғатты қорғаушылар жағалаудағы құрылыс көлдің табиғи тепе-теңдігін бұзбауы керек деп есептейді.