Таң қылаң берді. Түні бойы қалғыған дала көзін ашып, ақырын керіліп оянды. Шығыс көкжиектегі қызғылт бұлттардың шеті алтындай жалтырады. Көл бетіндегі көгілдір тұман жұқа жібек орамалдай жылжып барып, қамысқа ілініп қалды. Шөп басындағы мөлдір шық моншақтай жылтырайды. Қалың қамыстың арасынан бір топ үйрек дүр көтерілді. Әлдеқайдан бозторғай шырылдап, көк аспанға қарай жебедей зулап кетті. Ауыл үстінен көкшіл түтін будақтады. Қораның шетінде құлынды бие ақырын кісінеді. Шопан қойларын өріске қарай айдап бара жатты. Бие сауып жүрген әйелдердің сыңғырлаған күлкісі естілді. Сай-салада әлі ұйқысы қанбаған салқын жел есінеп жатты. Жаңа туған күн бүкіл даланы мейірімді алақанымен сипап шыққандай болды. Ауыл адамдары да бірінен соң бірі далаға шығып, күнделікті тіршілігіне кірісті.