Нан мен дала
1950-жылдардың ортасында ел басшылығы қысқа мерзімде астық өндірісін күрт арттыруды ұйғарды. Қазақстанның солтүстігіне, Сібір мен Алтайға комсомол жолдамасымен жүз мыңдаған еріктілер, механизаторлар мен мамандар аттанды. Ғасырлар бойы мал жайылған далада миллиондаған гектар жер жыртылып, жүздеген жаңа совхоз, кент, жол мен элеватор пайда болды. 1956 жылы-ақ республика мемлекетке рекордтық бір миллиард пұт астық тапсырды. Алайда науқанның кері жағы да болды: жайылымдар азайып, дәстүрлі мал шаруашылығы зардап шекті, ал жеңіл топырақты жырту 1960-жылдардың басында шаңды дауылдар мен эрозияға ұласты. Солтүстік облыстар халқының құрамы да айтарлықтай өзгерді. Осы жерлерді басқару үшін ерекше өлке құрылып, оның орталығы болған қала сол оқиғаларға орай жаңа атау алды.