Үзінді мазмұны (қысқаша баяндау). Екі ай жолда жүрген шомбал жігіт үйге ентелеп кіріп, төрде отырған әкесінің алдына жағасы алтын жіппен әдіптелген сұр ішікті тастай салады. Бұл — Баймағанбет сұлтанның оған берген сыйы. Жігіт төртеу болып Махамбеттің жақыны Ықыласты өз жақтарына тартқанын, ақынды алдап өлтіріп, басын кесіп, сұлтанға сыйға апарғанын мақтана айтады. Әкесі мұны естіп, көзіне жас алады. Баласы оған бала кезінде естіген сөзін еске салады: әкесі бір кезде Махамбетті жек көретін. Қарт мұны жасырмайды: себебі жігіттің анасы жас күнінен ақынға ғашық болған. Бірақ енді ол ақынды киелі аққуға балайды: аққуды атқан пендені қазақ бұрын көрмеген, ел қандай қиын кезеңде де ақындарын қорғаған. Ертең ұрпақ ұлының бетіне түкіретінін айтып, әкесі оны сол қорлықтан құтқаруды ұйғарады. Күн батарда екеуі үлкен қара жол бойындағы төбеге келеді. Әкесі ұлына төбенің басына шығуды бұйырып, «Дала заңы — баба заңы» деп садағын қолына алады.