Стадионның орнына — аула
Спорт өмірдің бір бөлігіне айналуы үшін қымбат стадион емес, әр аулада жақсы алаң керек.
Біріншіден, аулаға бару үшін көлікке отырудың қажеті жоқ. Қаланың арғы шетіндегі секцияға бару оқушының бір сағатын алады, ал терезенің алдындағы турникке кез келген бос минутта шығуға болады. Спортқа дейін он-ақ қадам болғанда, сылтау да азаяды.
Екіншіден, аула адамдарды біріктіреді. Мысалы, біздің аулада тұрғындар баскетбол сақинасы мен орындықтарды өздері орнатты. Бір айдан кейін онда күн сайын кешке жасөспірімдер ойнайтын болды, ал демалыс күндері әкелер ұлдарымен жарысатын. Жылдар бойы тек амандасып қана жүрген көршілер алаңды бірге күтіп-баптайтын болды.
Әрине, аулада жаттықтырушы жоқ, жарақат алып қалуға болады деп айтатындар табылады. Бірақ әңгіме секцияларды алмастыру туралы емес: алаң — алғашқы қадам, одан кейін көбі спорт мектебіне өздері келеді.
Сонымен, кішіден бастаған жөн: тегіс төсеніштен, турник пен үй жанындағы бір-екі қақпадан. Үлкен спорт көбіне кішкентай аулалардан басталады.