Құрметті редакция!
Сіздерге жазып отырған себебім — басқа кімге жүгінерімді білмеймін. Абай мен Пушкин көшелерінің қиылысында қызыл кірпіштен салынған ғимарат тұр — бұл қаламыздың жүз жылдан астам бұрын салынған алғашқы мектебі. Жақында оны бұзып, орнына сауда орталығын салмақ болып жатқанын естідім.
Түсінемін: ғимарат көптен бері бос тұр, төбесінен су ағады, жөндегеннен гөрі бұзу оңай. Мен жаңа дүкендерге қарсы емеспін — олар қалаға керек. Бірақ дүкенді кез келген бос алаңға салуға болады, ал бабаларымыз оқыған мұндай екінші ғимарат бізде болмайды.
Көрші аудандағы ескі диірменді бұзбай, жөндеді, енді онда кітапхана мен кафе жұмыс істейді. Оған тіпті облыстан да келеді. Неге біз де мектепті қала мұражайына немесе балалар үйірмелерінің орталығына айналдырмасқа?
Редакциядан бұл мәселені кеш болмай тұрғанда көтеруді сұраймын. Ескі ғимараттары жоқ қала жадынан айырылған адам секілді.
Құрметпен,
Гүлнара Серікова, тарих пәнінің мұғалімі