Сұрақ №11180

Ол Үндістанның батысында шағын князьдіктің бірінші министрінің отбасында дүниеге келіп, Лондонда заң білімін алды. 1893 жылы ол сауда фирмасының ісімен Оңтүстік Африкаға барып, сонда нәсілдік кемсітушілікке тап болды: билеті сатып алынған болса да, оны бірінші класс вагонынан түсіріп тастады. Жиырма жылдан астам уақыт бойы ол үнділерді кемсітуге қарсы зорлықсыз қарсылықты ұйымдастырып, өзі «шындыққа табандылық» деп атаған әдісті қалыптастырды. 1915 жылы ол отанына оралып, көп ұзамай ұлттық қозғалысты басқарды және Үнді ұлттық конгресін бұқаралық ұйымға айналдырды. 1920–1922 жылдары ол британ тауарларын, соттарын және мектептерін бойкоттауға шақырды, бірақ бір ауылда ызаланған тобыр полицейлерді өлтіргенде науқанды тоқтатты. 1930 жылы ол тұз монополиясы туралы заңды бұзу үшін теңізге дейін жаяу жүріп өтті. Ол қолдан тоқылған матадан тігілген киім киді және үнділердің бір бөлігін «қол тигізуге болмайтындар» деп санауға қарсы күресті. 1942 жылы ол британдықтардың Үндістаннан кетуін талап етті. Ел тәуелсіздік алғаннан кейін ол индуистер мен мұсылмандардың араздығын тоқтатуға тырысты және 1948 жылғы қаңтарда индуист ұлтшылының қолынан қаза тапты.